In het burgerlijk wetboek wordt de burger aangeduid als een hij. Onze rechten en plichten zouden geen mannelijke ondertoon moeten bevatten maar zouden neutraal moeten zijn.  Daarom is Artikel 7 uit het wetboek uitvergroot tot een pagina van twee meter hoog en geven de ‘sekse’ klokjes aan dat het tijd is voor verandering. In samenwerking met Lisa van Osch.

 

Interview over het werk

Waarom beweegt deze kwestie jullie?

Wij zijn twee jonge ontwerpers die op zijn gegroeid met het idee dat een ieder gelijkwaardig is. Toch is er nog genoeg ongelijkheid in de wereld en is de ongelijkheid tussen de seksen nog steeds verweven in onze cultuur. Zelfs onze taal ontkomt er niet aan. Wij hopen door aandacht te geven aan dit onderwerp een volgende stap te kunnen zetten in het maken van een wereld waar iedereen echt gelijkwaardig is. Een wereld waarin geslacht helemaal niets uitmaakt. Waarin je je sekseneutraal kunt uitdrukken.

 

Hoe toont jullie betrokkenheid zich in het werk?

We willen af van de Nederlandse voorkeur voor het mannelijk voornaamwoord. Na wat omwegen kwamen wij zo op het wetboek. Om te pleiten voor verandering kozen wij voor een wet die zijdelings te maken heeft met ons onderwerp, namelijk Artikel 7. Dit artikel gaat over het wijzigen van de geslachtsnaam. Een indirecte verwijzing naar ons doel om tot een wijziging van de geslachtsvoorkeur in de Nederlandse taal te komen.

 

Hoe zien jullie je positie als grafisch ontwerper met betrekking tot het onderwerp van het werk?

Door de aandacht te geven aan zoiets kleins maar betekenisvols als een mannelijk voornaamwoord, hopen we de kijker aan het denken te zetten en hem of haar uit te dagen de dialoog met ons aan te gaan. Waarom heeft dat mannelijk voornaamwoord nog steeds de voorkeur als er genoeg neutrale alternatieven zijn? Als seksisme zelfs in ons wetboek – of in onze wetten – verborgen zit, hoe kan het dan effectief worden bestreden in onze samenleving?

 

Artikel 7

Studio Vredenburg

0.01

0.02

0.03

0.04

1.05